23 september 2026

Subsidie voor een toegankelijkheidsscan: wat er in 2026 nog te halen valt

Een aantal Nederlandse gemeenten vergoedt het toegankelijk maken van een website of app, en Zoetermeer vergoedt het onderzoek zelf, tot € 1.500 voor één toegankelijkheidsscan. De overzichten die je erover vindt zijn alleen grotendeels verouderd of onjuist. Bij Den Haag is het plafond voor 2026 bereikt, het fonds van Breda blijkt alleen fysieke toegankelijkheid te dekken, en voor Arnhem circuleert een maximumbedrag dat de helft te laag is. Hieronder staat wat er op 23 september 2026 in de regelingsteksten zelf staat, plus het antwoord op de vraag waar bijna elk overzicht omheen loopt, namelijk wie die scan eigenlijk mag uitvoeren.

Alles hieronder is op 23 september 2026 nagelezen in de gepubliceerde regelingstekst op lokaleregelgeving.overheid.nl of op de gemeentepagina zelf. Dat bleek nodig, want de bestaande overzichten wijken op meerdere punten af van de bron en noemen regelingen die er zo niet zijn. Regelingen veranderen bovendien tussentijds, dus controleer altijd zelf voordat je iets aanvraagt.

Waarom een overzicht van vorige maand je op het verkeerde been zet

Subsidieregelingen bewegen sneller dan de artikelen die erover gaan, en soms staat er gewoon iets anders in de regeling dan in het overzicht. Vijf voorbeelden, allemaal van vandaag.

• Den Haag heeft het subsidieplafond voor 2026 bereikt. Op de eigen pagina staat dat je geen subsidie meer kunt aanvragen voor activiteiten in 2026. De regeling bestaat nog, het geld is op.
• Den Haag heeft daarnaast de aanvraagtermijn voor de driejarige subsidie gesloten. Alleen projectgerichte subsidie kan nog, en dus pas voor activiteiten na 2026.
• Het Toegankelijkheidsfonds Breda staat in meerdere overzichten als gemeentelijke subsidie voor websites. Het is geen gemeentelijke regeling maar een fonds van Stichting Breda Gelijk, en het dekt fysieke toegankelijkheid: drempelhulpen, verlaagde balies, deurmarkeringen. Websites staan er niet in.
• Voor Arnhem circuleert een maximum van € 10.000. De geldende regelingstekst zegt € 20.000.
• Voor Nijmegen circuleert 50% van de kosten tot € 3.000. De regeling zelf zegt 75% tot € 15.000, uit een plafond van € 100.000 per jaar.

Een overzicht is daarom hooguit een vertrekpunt. De enige betrouwbare bron is de regelingstekst op de dag dat je aanvraagt. Dat geldt ook voor dit artikel.

Wat er per gemeente staat

Zeven regelingen die digitale toegankelijkheid raken, met de stand van vandaag. Ze verschillen sterk in bedrag, in wat ze vergoeden en in wie ze als aanvrager toelaten.

Zoetermeer, Impuls toegankelijkheid 2026-2027. De enige van de zeven die de scan zelf als aparte post vergoedt, tot € 1.500 en 100% van de kosten, voor instellingen, maatschappelijke organisaties en verenigingen in Zoetermeer. Bedrijven vallen hier buiten; die kunnen onder dezelfde regeling wel fysieke bouwkosten vergoed krijgen. De site moet ouder dan een half jaar zijn en de scan volgens WCAG 2.2 A+AA gebeuren. Doorlopend aan te vragen tot het plafond bereikt is, € 150.000 per jaar, gedeeld met de bouwcomponent. De gemeentepagina noemt een aanvraagtermijn van 13 weken voor de start. De regeling loopt tot en met 31 december 2027.

Utrecht, nadere regel toegankelijkheid van ondernemingen en organisaties. Tot € 40.000 per aanvraag, tot 100% van de kosten, voor bij de KvK ingeschreven ondernemingen en organisaties in Utrecht. Dit is de regeling met de zwaarste voorwaarde, want bij een aanvraag voor een website moet advies van Stichting Accessibility zijn bijgevoegd. Daarover hieronder meer. De website moet daarna aan alle WCAG 2.1 AA-richtlijnen voldoen en daarop worden getoetst. Rondes sluiten op 1 mei en 1 september, besluit binnen 13 weken. Geen einddatum.

Den Haag, Toegankelijke stad 2024. Voor rechtspersonen. Voor digitale toegankelijkheid geldt 100% van de kosten tot € 10.000 en 75% daarboven, met een maximum van € 25.000 per aanvrager per kalenderjaar. Aanvragen minimaal 12 weken voor het project begint. De regeling loopt tot eind 2028, maar het plafond voor 2026 is bereikt, dus dit is er een voor volgend jaar.

Arnhem, toegankelijkheidsfonds. Voor bedrijven met consumentenbezoek, gebedshuizen en maatschappelijke organisaties in Arnhem. Dekt fysieke én digitale aanpassingen, waaronder de technische aanpassing van een website of app. Voor bedrijven met consumentenbezoek: 100% tot € 2.000 en 50% van het meerdere, tot een maximum van € 20.000. Doorlopend aan te vragen; bedragen tot € 10.000 worden direct bij verlening vastgesteld. Loopt tot 1 januari 2028.

Tilburg, subsidie digitale toegankelijkheid. Maximaal € 2.000 per aanvrager uit een plafond van € 30.000, alleen voor organisaties zonder winstoogmerk, in te dienen voor 1 december 2026. Belangrijk verschil met de andere zes, want deze regeling betaalt bewustwording. De genoemde activiteiten zijn een ervaringsplein, het inhuren van een adviseur digitale toegankelijkheid, een informatieve activiteit, en een workshop of training voor webspecialisten. Een technische audit past daar niet vanzelfsprekend in. Vraag het na voordat je ervan uitgaat.

Eindhoven, Toegankelijk mkb. Maximaal € 40.000 per aangevraagde activiteit, tot 100% van de kosten. Voor het midden- en kleinbedrijf, door de regeling omschreven als ondernemingen met maximaal 250 werknemers en een jaaromzet tot € 50 miljoen of een balanstotaal tot € 43 miljoen. De regeling definieert digitale toegankelijkheid uitdrukkelijk als de mate waarin websites en apps waarneembaar, bedienbaar, begrijpelijk en robuust zijn volgens WCAG 2.1 AA. Doorlopend aan te vragen.

Nijmegen, stimulering toegankelijkheid 2025-2026. Maximaal € 15.000 per aanvrager en maximaal 75% van de in redelijkheid gemaakte kosten, uit een plafond van € 100.000 per kalenderjaar. Gaat het om aanpassingen voor digitale toegankelijkheid, dan schrijft de regeling WCAG 2.2 voor. Loopt tot 1 januari 2027, en heeft daarmee de kortste horizon van de zeven.

Dit zijn zeven regelingen, geen volledige lijst. Hieronder staat hoe we aan die zeven komen en welke gemeenten er verder nog in beeld zijn. Wees voorzichtig met lijstjes van derden. Het Toegankelijkheidsfonds Breda staat in meerdere overzichten als gemeentelijke subsidie voor websites, en het is geen van beide.

Hoe we aan deze zeven komen

Dit is geen rondje langs 342 gemeentesites. Alle gemeentelijke regelgeving in Nederland staat in één landelijk register met een openbare zoekdienst. Daar hebben we twee zoekopdrachten op losgelaten: alle regelingen die het woord WCAG noemen, en alle regelingen die toegankelijkheid in de titel dragen én het woord subsidie bevatten.

Dat leverde 40 en 60 treffers op. Na het wegstrepen van dubbele versies, van provincies en waterschappen, en van regelingen die vandaag niet meer gelden, bleven er 31 gemeentelijke regelingen over. Daarvan raken er 14 zowel toegankelijkheid als subsidie op een manier die met websites te maken kan hebben. De zeven hierboven zijn de regelingen waarvan we in de tekst zelf hebben teruggelezen wat ze vergoeden.

In de overige regelingen komen onder meer Amsterdam, Haarlem, Heemstede, Meierijstad, Midden-Delfland, Vijfheerenlanden, Zaanstad en Zeist voor. Daarbij is niet vastgesteld of de subsidie ook een website dekt. Veel van die teksten gaan over gebouwen, woningen of evenementen en noemen digitale toegankelijkheid terloops. Staat jouw gemeente ertussen, lees dan de regeling zelf voordat je er iets van verwacht.

Twee zoekopdrachten in plaats van één, om een reden die de methode meteen laat zien. Zoeken op WCAG mist Tilburg volledig, want die regeling noemt de norm nergens en heet gewoon Subsidieregeling Digitale Toegankelijkheid. Zoeken op de titel mist juist de brede verordeningen met één toegankelijkheidsartikel. Wie op één term zoekt, krijgt een lijst die compleet lijkt.

Zeven van de 342

Nederland telde op 1 januari 2026 342 gemeenten. Dertig daarvan hebben een geldende regeling die toegankelijkheid raakt. Veertien noemen daarin iets digitaals. Bij zeven staat in de tekst zelf dat het ook om een website kan gaan. Dat is ongeveer één op de vijftig.

Bij de overige gemeenten vonden we geen gepubliceerde regeling die dit dekt. Dat is niet hetzelfde als zeker weten dat er niets is. Een subsidie die alleen op een webpagina staat en nooit als regeling is vastgesteld, komt in dat register niet voor. Maar het beeld is duidelijk. Digitale toegankelijkheid stimuleren is in Nederland de uitzondering, niet het beleid.

En wat er is, lijkt nergens op elkaar. Er bestaat geen landelijk kader waar gemeenten zich op baseren, en dat zie je terug in vrijwel elke variabele die ertoe doet.

• Het maximum loopt van € 1.500 in Zoetermeer tot € 40.000 in Eindhoven en Utrecht. Dat is een factor ruim twintig voor werk dat inhoudelijk hetzelfde is.
• Het vergoedingspercentage is 50, 75 of 100, en binnen één regeling soms getrapt.
• De aanvrager verschilt per gemeente. Tilburg wil alleen organisaties zonder winstoogmerk, Zoetermeer alleen instellingen en verenigingen voor het scan-onderdeel, Arnhem juist bedrijven met consumentenbezoek, en Utrecht elke onderneming met een KvK-inschrijving in de stad.
• De eis aan de uitvoerder is er niet, of hij is open geformuleerd, of hij noemt één organisatie bij naam.
• Wat er vergoed wordt verschilt fundamenteel. Zoetermeer betaalt het onderzoek, Tilburg betaalt bewustwording, de andere vijf betalen het aanpassen zelf.
• En de aanvraagvorm loopt van doorlopend indienen tot twee vaste rondes per jaar.

Voor een ondernemer met vestigingen in twee gemeenten betekent dat twee keer uitzoeken. Er is geen enkele regel die je uit de ene gemeente meeneemt naar de andere, op één na: je moet vooraf aanvragen.

Wie mag die scan eigenlijk uitvoeren?

Hier loopt een aanvraag stuk terwijl alles verder klopt. De regelingen die hier iets over zeggen, zeggen het bovendien elk op een andere manier.

Zoetermeer eist een erkende partij, en zegt er zelf bij wat dat betekent. Artikel 4 van de regeling vraagt een scan “uitgevoerd volgens WCAG 2.2 A+AA (of recentere) richtlijnen door een erkende partij met aantoonbare expertise in WCAG-audits en moet gebaseerd zijn op een erkende methode zoals WCAG-EM of recentere methode”. Dat is het hele criterium. De begrippenlijst van de regeling, die twintig termen definieert, definieert “erkende partij” niet. Er wordt geen register genoemd, geen keurmerk en geen lijst.

Dat is gunstiger dan het klinkt. Wat de regeling toetsbaar maakt is de methode en niet een stempel. Ze vraagt aantoonbare expertise in WCAG-audits en een erkende onderzoeksmethode zoals WCAG-EM. WCAG-EM is de openbare evaluatiemethode van het W3C, en of een rapport die methode volgt kun je aan het rapport zelf zien. Vraag een aanbieder dus niet of hij erkend is, maar of hij volgens WCAG-EM werkt en of je dat in het rapport terugziet.

Utrecht is de uitzondering, en die is hard. De regeling eist dat bij een aanvraag voor het toegankelijk maken van een website advies van Stichting Accessibility is bijgevoegd. Bij fysieke toegankelijkheid mag je kiezen uit drie belangenorganisaties; bij een website wordt één naam genoemd, zonder alternatief en zonder een clausule die gelijkwaardige partijen toelaat. Er zit wel een nuance in. Die eis geldt het advies bij de aanvraag. De toetsing achteraf vraagt alleen dat de site aan WCAG 2.1 AA voldoet en daarop getoetst wordt, zonder eis aan wie dat doet. Of je die twee rollen mag splitsen, staat niet met zoveel woorden in de tekst. Vraag het na bij de gemeente voordat je een opdracht verstrekt.

Den Haag en Arnhem stellen geen eis aan de uitvoerder. Beide regelingen definiëren digitale toegankelijkheid inhoudelijk, via WCAG 2.2 niveau AA, en zwijgen over wie de toetsing doet.

Heb je een keurmerk nodig?

Op basis van deze zeven regelingen niet. Het is een begrijpelijke aanname, want de term erkende partij suggereert dat er iets bestaat om erkend door te worden. Dat is er nauwelijks.

Nederland kent geen wettelijk of door de overheid beheerd register van erkende toegankelijkheidsauditors. Het register op toegankelijkheidsverklaring.nl verzamelt verklaringen van overheidswebsites en geen onderzoekers. Het Waarmerk Drempelvrij.nl certificeert een website, niet het bureau dat hem onderzocht. De IAAP-certificeringen CPACC en WAS staan op naam van een persoon en niet van een bedrijf.

Eén Nederlands keurmerk richt zich wel op aanbieders, dat van Stichting Digitall Inclusive, ontstaan uit de samenvoeging van DDAI en Stichting Drempelvrij.nl. Het stelt per categorie eisen, waaronder WCAG-EM-rapportage en gecertificeerd personeel voor auditbedrijven, en het is niet duur, eenmalig ongeveer € 350 tot € 450 plus een jaarlijkse bijdrage, met een registratie die twee jaar geldig is. Het kan een nuttig kwaliteitssignaal zijn. Maar geen van de zeven regelingen hierboven noemt het, dus als voorwaarde voor subsidie is het niet nodig.

Drie dingen die vrijwel elke regeling deelt

Je moet vooraf aanvragen, ruim vooraf. Twaalf weken in Den Haag, dertien in Zoetermeer. Werk dat al begonnen is wordt niet vergoed, en daar is achteraf niets aan te repareren. Dit is de meest voorkomende reden waarom een aanvraag afvalt.

Het geld is op als het op is. Deze potjes werken op volgorde van binnenkomst en de bedragen zijn klein, € 30.000 per jaar in Tilburg en € 150.000 in Zoetermeer voor fysiek en digitaal samen. Den Haag is voor 2026 al dicht. Wie in het najaar begint, is vaak te laat.

Ervaringsdeskundigen tellen mee. Meerdere regelingen willen zien dat je met mensen met een beperking hebt overlegd. Dat is geen formaliteit. Een lijst technische bevindingen vertelt je wat er niet voldoet; iemand die je site echt gebruikt vertelt je waar hij vastloopt.

Wat je nu kunt doen

Begin niet bij de subsidie. Begin bij de vraag wat er op je site aan de hand is, want dat bepaalt wat je aanvraagt en wat het kost. Een aanvraag met een concreet probleem en een offerte erbij is sterker dan een aanvraag met een voornemen.

Zoek daarna de regelingstekst van je eigen gemeente op, niet een samenvatting ervan. Noteer de aanvraagtermijn en reken terug vanaf de dag waarop je wilt beginnen. Kijk of er een eis aan de uitvoerder in staat, en zo ja, welke woorden er precies staan. En reken er niet op dat een overzicht dat je elders leest nog actueel is.

Wexlo scant websites op toegankelijkheid en is open over wat automatisch testen wel en niet ziet. Dit artikel is voorlichting, geen subsidieadvies. Aan dit overzicht kun je geen rechten ontlenen. De gemeente bepaalt, en de regeling van vandaag kan morgen anders zijn.