22 juli 2026

De Europese toegankelijkheidswet in Nederland: waar staan we in juli 2026?

Sinds 28 juni 2025 geldt de European Accessibility Act (EAA, in Nederland ook wel de Europese toegankelijkheidswet) voor een reeks consumentgerichte digitale diensten, waaronder webshops. De ACM houdt in Nederland toezicht op e-handelsdiensten. Wij hebben in geen enkele EU-lidstaat een gepubliceerde bestuurlijke boete onder de toegankelijkheidswet kunnen vinden (stand 4 augustus 2026). Stil is het intussen niet. De ACM heeft circa honderd van de grootste Nederlandse webwinkels en websites van telecom- en energieaanbieders onderzocht en spreekt bedrijven actief aan. In Frankrijk kwam de eerste financiële prikkel niet van een toezichthouder maar van de rechter. En wie wéét dat zijn dienst niet voldoet, heeft een meldplicht bij de ACM.

Hieronder de stand van zaken, met bron per claim.

Voor wie geldt de wet?

De EAA raakt consumentgerichte digitale diensten in de EU. Denk aan:

• webshops en andere e-commercediensten
• bankieren en betalen
• ticketverkoop en reisinformatie
• e-books en de bijbehorende leesapps

Er is een uitzondering voor micro-ondernemingen die diensten leveren, en die zit anders in elkaar dan je vaak leest. Je bent micro-onderneming als je minder dan 10 mensen in dienst hebt én je jaaromzet óf je balanstotaal niet boven 2 miljoen euro uitkomt. Het aantal medewerkers is dus een harde grens: vanaf 10 medewerkers vervalt de uitzondering, hoe klein je cijfers verder ook zijn. Bij het geld gaat het om één van de twee: blijf je onder de 10 medewerkers en draai je meer dan 2 miljoen omzet, dan kun je nog steeds micro-onderneming zijn als je balanstotaal onder de 2 miljoen blijft (richtlijn (EU) 2019/882, artikel 3 punt 23 en artikel 4 lid 5). Weet je het niet zeker, reken het na met je jaarcijfers en leg het voor aan je accountant.

Wat heeft de ACM al gedaan?

Toezichthouders werken in fasen: eerst onderzoeken, dan aanspreken, dan handhaven. Nederland zit in fase twee.

In maart 2026 publiceerde de ACM een onderzoek naar circa honderd van de grootste Nederlandse webwinkels en websites van grote telecom- en energieaanbieders. De uitkomst: bij 61% is het met hulpapparatuur niet mogelijk om een bestelling te plaatsen, bijvoorbeeld omdat een bestelknop niet met het toetsenbord te bedienen is of een captcha ontoegankelijk is. Bij nog eens 33% kan bestellen wel, maar kost het aanzienlijk meer moeite. De ACM deelt op dit moment geen boetes uit, maar wijst bedrijven eerst op verbeterpunten; wie daarna niet of onvoldoende verbetert, riskeert handhaving (bron: acm.nl, 24 maart 2026).

“Er zijn nog geen boetes” is dus een halve waarheid. Het klopt voor bestuurlijke boetes, en het klopt niet meer voor de rechter. Op 4 juni 2026 gaf de rechtbank van Caen in kort geding het bevel aan Carrefour France om zijn e-commercediensten aan de toegankelijkheidseisen te laten voldoen, op straffe van een dwangsom van 500 euro per dag. Die dwangsom gaat pas zes maanden na de uitspraak lopen, dus rond 4 december 2026: Carrefour krijgt eerst een half jaar om het op te lossen. De zaak werd niet aangespannen door een toezichthouder maar door twee belangenverenigingen, ApiDV en Droit Pluriel (tribunal judiciaire de Caen, kort geding, 4 juni 2026, zaaknummer RG 25/00691). Een maand eerder wees de rechtbank van Rijsel een vergelijkbare zaak tegen Auchan juist af. Het beeld is dus in beweging, en het begint niet per se bij de toezichthouder.

De rechter wees ook eisen af: het schorsen van de site en de app ging te ver, omdat dat ook andere consumenten zou treffen, en publicatie van de uitspraak op de homepage van Carrefour vond de rechtbank onevenredig. Van de gevraagde 50.000 euro schadevergoeding werd 10.000 euro toegewezen. Het is bovendien een uitspraak in kort geding, uitvoerbaar bij voorraad, en geen eindoordeel in een bodemprocedure. En let op de reikwijdte: Carrefour valt onder deze Franse verplichting mede omdat de omzet boven 250 miljoen euro ligt (artikel 47 van de Franse wet van 11 februari 2005, naast artikel L 412-13 van de code de la consommation, waarin de EAA is omgezet). Dat drempelbedrag is Frans en zegt niets over de reikwijdte van de EAA zelf, die geen omzetdrempel van dat type kent.

Wat de zaak zegt over je toegankelijkheidsverklaring

Het cijfer waar de zaak op draaide kwam uit Carrefours eigen toegankelijkheidsverklaring: 71,21% conformiteit. De redenering van de rechtbank is dat wie afwijkt van de Europese norm EN 301 549 wordt vermoed niet aan de wettelijke toegankelijkheidseisen te voldoen. Dat vermoeden mag je weerleggen, maar dan moet je het tegenbewijs wel leveren, en dat deed Carrefour niet. De uitspraak somt negentien punten van non-conformiteit op: ontbrekende alt-teksten, te weinig contrast, focus die niet zichtbaar is, formulieren zonder labels, tekst die bij 256 pixels niet meeschaalt, een koppenstructuur die niet klopt. In de woorden van de uitspraak (onze vertaling uit het Frans): de betrokken webwinkel kan niet een beetje toegankelijk zijn, hij moet het volledig zijn.

Een toegankelijkheidsverklaring is dus geen vrijbrief. Wat je zelf publiceert over de toegankelijkheid van je dienst kan later worden gelezen als bewijs. Dat is geen reden om er geen te publiceren, wel om te zorgen dat wat erin staat klopt en dat er een meting en een plan achter zitten.

De meldplicht die bijna niemand kent

Dit is het minst bekende onderdeel van de wet, en het staat gewoon op de site van de ACM: ontdek je dat je dienst niet aan de toegankelijkheidseisen voldoet, dan moet je dat zélf bij de ACM melden.

De termijnen hangen af van de impact van het probleem:

• 1 week bij impact “kritiek” of “serieus” op de toegankelijkheid
• 1 maand bij een matige of kleine impact

In beide gevallen geldt: los je het probleem binnen die termijn op, dan hoeft melden niet (bron: acm.nl, meldplicht bij niet voldoen aan toegankelijkheid).

Dat verandert de betekenis van “we kijken er later wel naar”. Wie zijn site laat onderzoeken en problemen vindt, heeft vanaf dat moment een wettelijke termijn. Niet weten waar je staat voelt veiliger, maar dat is het niet: het probleem bestaat ook zonder meting, alleen je handelingsruimte is kleiner geworden.

Waarom dit meer is dan een juridisch verhaal

Twee cijfers zetten de wet in perspectief:

• Bijna 1 op de 4 EU-inwoners van 16 jaar en ouder rapporteert een beperking (Eurostat, 2024-data).
• 69% van de deelnemende online shoppers met een beperking verlaat een website die ze moeilijk bruikbaar vindt (Click-Away Pound Report, Verenigd Koninkrijk, 2019). Dat cijfer komt uit een zelfselecterende enquête en is dus een aanwijzing, geen meting van de Nederlandse markt; in 2016 lag het op 71%.

Het verlies loopt dus vandaag al, in omzet. De wet is de ondergrens, niet de reden.

Wat kun je nu doen?

Begin met weten waar je staat. Een eerlijke kanttekening daarbij: automatisch testen dekt een deel van de norm. Onze scanner toetst 31 van de 55 WCAG-AA-criteria machinaal, deels of geheel (stand juli 2026); voor de rest is menselijk onderzoek nodig, en dat zeggen we er altijd bij.

Wexlo scant websites op toegankelijkheid en is open over wat automatisch testen wel en niet ziet. Dit artikel is voorlichting, geen juridisch advies.